Nieuws voor locatie Eibergen

 


Nieuws dat bestemd is voor de locatie Eibergen wordt hier getoond zolang het relevant is.

 

Mgr. Hogenboom celebrant bij viering St.Calixtus in Groenlo

Op zondag 13 oktober vieren de kerk en de stad van Groenlo de naamdag van hun patroon. Dit jaar zal hulpbisschop Mgr. Th.C.M. Hoogenboom celebrant zijn tijdens de pontificale Hoogmis op het feest van de heilige paus en martelaar Calixtus I, patroonheilige van de geloofsgemeenschap én al eeuwenlang beschermer van de stad Groenlo. Concelebrant is pastoor H.A.M. de Jong, rector van de basiliek.

De viering in de basiliek aan de Kerkwal te Groenlo begint om 10.30 uur en wordt ondersteund met zang van het grote parochiekoor Laudate Dominum, onder leiding van Rita te Riet. Na afloop is er koffie en thee met iets lekkers en de mogelijkheid om elkaar te ontmoeten.

Op 16 juli was het vijf jaar geleden dat de Calixtus door paus Franciscus tot basilica minor werd verheven. De basiliek is het eucharistisch centrum van de St. Paulusparochie en trekt ook van buiten deze parochie kerkgangers. Iedereen is van harte welkom.

Parochie St.Paulus Groenlo

 

Verslag Israelreis 2019

Met gebruinde gezichten is de groep pelgrims uit ‘het heilige land’ teruggekeerd. Het was een onvergetelijke, maar ook intensieve week. Gids was Ayalla Zion, in Eibergen welbekend van het voormalige kledingbedrijf Zion. Haar verhalen waren vol humor en vaak kwam er een klinkende Achterhoekse kwinkslag tussendoor. Deskundig was ze en welbespraakt.

We bezochten het vredesdorp Newe Shalom wahat al salam, waar Joodse, Palestijnse en christelijke kinderen allen naar dezelfde school gaan en naast Hebreeuws ook Arabisch en Engels leren. Maar vooral leren ze om in vrede met elkaar om te gaan ondanks hun grote verschillen in achtergrond. Fascinerend.We bezochten natuurlijk Jeruzalem met haar eeuwenoude straatjes. We werden uit de bus gezet bij de Hof van Olijven. Er staat een mooie kerk. We daalden de Olijfberg af en kwamen de oude stad binnen door de Leeuwenpoort. Meteen sta je dan bij Bethesda, waar Jezus een oude man genas op de sabbat. Daarna volgden we de Via dolorosa, de Kruisweg met haar 14 staties. Tussendoor bezochten we de Klaagmuur, de meest heilige plek voor Joden ter wereld. Er waren daar bar mitswa-rituelen, jongens die voor het Joodse geloof volwassen en verantwoordelijk worden. Een bijzonder gebeuren waarbij de vrouwen vanaf hun pleindeel met snoepjes gooien en joelende vreugdegeluiden maken. We ervoeren daar veel geloofsblijheid en intense gebedsijver. Teruggekeerd op de Via Dolorosa, gingen we naar het christenheiligdom: De H. Grafkerk. Deze is gebouwd om en op de Golgotha-rots. Een indrukwekkend geheel aan kapellen waar elke christelijke denominatie haar eigen domein heeft. De Ethiopische priesters huizen boven op het dak van de kerk! Bijzonder is de grote steen bij de ingang waarop het lichaam van Jezus gewassen is en gebalsemd voor de begrafenis in het rotsgraf. Ontroerend is de devotie als mensen op de knieën gaan en hun aankopen over deze steen wrijven.

Daarna vertrokken we en verlieten de eeuwenoude stad via de Jaffapoort. De volgende dag vertrokken we naar de omgeving van de bremzoute Dode Zee, het oeroude paleis van Herodes boven op de berg Massada en de grotten en watervallen van Ein Gedi. Daar sneed David nog een stuk van de koningsmantel van Saul. Bloedheet was het daar, dik in de 40 graden C. Stuk voor stuk indrukwekkende plaatsen, bekend van de Bijbel.

We overnachtten in meerdere kibboets-hotels. Ook daar beleefden we bijzondere zaken. Op de vooravond van Sjabbat aten we samen met wel honderd jonge mensen met keppeltjes op. Wat opviel was hun blijdschap om de Sjabbat en hun community-singing.

Voort ging de reis. Nu naar de doorplaatsen aan de Jordaan. Twee pelgrims wilden hun doop bevestigen met Jordaanwater. Een van hen was een oudere vrouw die van geslacht was veranderd en nu als vrouw haar ‘tweede leven’ met de doop wou bevestigen. Het was een ontroerend gebeuren. Voor haar was het een ‘coming-out’ in de groep. Een liefdevol gebeuren.

Ook bezochten we de achthoekige kapel van de acht zaligsprekingen. Een schitterend gebouw in een dito omgeving. Aan de oever van het meer van Tiberias hielden we daarna een oecumenische gebedsdienst.

Daarna aten we bij Ayalla Zion thuis om vervolgens met de boot te varen op het meer van Galilea. Hetzelfde meer heeft meerdere namen! Meer van Gennesareth, meer van Tiberias enz enz

De dag erna begonnen we met het ghetto-museum, waar we onder andere het onderduikverhaal van Betty op video zagen. Betty zat als kleuter ondergedoken bij de Fam Hageman in Eibergen. Het nieuwe gezondheidscentrum is naar deze dappere man genoemd. Hij deed veel werk voor de ondergrondse in de oorlog en moest met de dood bekopen. Maar Betty overleefde deze droevige oorlogstijd. Haar vader en moeder en kleine broertje werden in de kampen vermoord....

Ook bij Betty (nicht van de Zions) gingen we die dag warm eten. Ieder had vooraf het lied over Ein Gedi ingestudeerd. Het was een verrassing dat er een pianiste langs kwam en juist dat lied voor ons speelde. Prachtig! Samen zingen met pianospel.

De laatste dag mochten we uitrusten in Netanya, aan de kust. Daarmee werd onze pelgrimsreis afgesloten. Vol, boordevol indrukken bracht het vliegtuig van ‘El al’ ons weer veilig naar Schiphol. Een zeer boeiende pelgrimsreis in een zich westers ontwikkelend land was ten einde. Ik denk dat het voor ieder het geld dubbel en dwars waard is geweest, want de reis was niet goedkoop!

De Bijbelse plaatsen gaan voortaan meer voor je leven, want we waren er zelf!

Shalom!

Simon Nagelmaeker

 

Marialof op 6 oktober in Groenlo en op 27 oktober in Lichtenvoorde

De maand oktober wordt ook wel de Rozenkransmaand genoemd.

Het gebed van de rozenkrans wordt door miljoenen mensen over de hele wereld dagelijks gebeden. In al zijn eenvoud is dit een heel krachtig gebed. Het gaat niet om het gedachteloos opdreunen van Weesgegroeten, maar om het met aandacht herhalen van het Bijbelse gebed (zie Lucas 1, 28 e.v.) en het stilstaan bij gebeurtenissen uit het leven van Jezus en Maria. Deze momenten noemen we ‘geheimen’ of ‘mysteries’. Stap voor stap proberen we tot ons door te laten dringen wat de Heer voor ons heeft gedaan en doet. Omdat Maria zo dicht bij Jezus is in de hemel, vragen we haar voor ons te bidden.

In het eucharistisch centrum van de St. Paulusparochie, de H. Calixtusbasiliek aan de Kerkwal te Groenlo openen we de Rozenkransmaand op zondag 6 oktober met een plechtig Marialof, met zang van het dameskoor. Aanvang 17.00 uur.

Op zondag 27 oktober wordt om 19.00 uur het sluitingslof gehouden in samenwerking met de St. Ludgerparochie. Dit Marialof, tevens afsluiting van het bedevaartseizoen, wordt gehouden in het eucharistisch centrum van de St. Ludgerparochie, de St. Bonifatiuskerk, Rapenburgsestraat 21 te Lichtenvoorde.

Door Maria tot Jezus!

 

Afsluiting Bedevaartsjaar 2019

Op vrijdag 1 november wordt het bedevaartsjaar Kevelaer 2019 afgesloten.

De broederschap Haaksbergse Processie Kevelaer organiseert dan een bedevaart naar Kevelaer.

Om 10.00 uur is de Pontificale Hoogmis met de nieuwe bisschop van Roermond Mgr. Smeets.

’s Middags is er de grote Kruisweg in het park en de kleine kruisweg in de Pax Christi Kapel.

Om 17.00 uur is er het afsluitende Lof in de Sint Antoniuskerk.

De kruisweg en het lof wordt gezamenlijk gevierd met de broederschap Oost Twente.

U kunt zich voor deze bedevaart opgeven bij de plaatselijke broedermeesters of bij de heer Bennie Klein Rot; telefoon 053-5724699 of 06-53712355 Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

De moeite waard!

De heilige Geest is het voedsel om het werk vol te houden.

Wanneer ik dit schrijf ligt het feest van Maria Hemelvaart (15 augustus) en Maria Geboorte (8 september) nog voor ons, terwijl u dit leest in de Mariamaand Oktober. De maand van de Rozenkrans, een steeds repeterend gebed.

De heetste zomer ooit hebben we achter ons gelaten en we gaan een nieuw werkseizoen en een nieuw kerkelijk jaar tegemoet. Dit wordt een speciaal kerkelijk jaar omdat kardinaal Eijk het ‘Jaar van de Eucharistie’ heeft aangekondigd, dat begint op de Eerste Advent en zal duren tot Christus Koning 2020. Daarover leest u in volgende pastorale berichten meer. Het is een uitstekende gelegenheid om over ons geloven nog eens extra na te denken en te beschouwen vanuit verschillende aspecten met Christus in het centrum. De pastorale brief ‘kloppend hart van het geloofsleven’ die hierbij is uitgegeven als een klein wit boekje, is over de locaties verspreid en ligt achter in de kerken om mee te nemen en thuis te lezen.

Terugblikkend op het afgelopen werkjaar kunnen we blij zijn met de jongeren die hebben deelgenomen aan de Sacramenten en de voorbereiding daarop voor Doopsel, Communie en Vormsel. Hoewel de aantallen landelijk teruglopen, mogen we ons hier nog steeds verheugen in mooie aantallen, juist doordat we samenwerken in de parochies en zodoende een kleinere groep ouders die steeds bewuster een keuze maken tot deelname, samenbrengen. Daarin ligt een diepere motivatie om met de kinderen meer te leren en te ervaren van ons zo rijke geloof. Ook zijn er ieder jaar opnieuw volwassenen die katholiek willen worden en opgenomen in de kerk door de drie bovengenoemde initiatiesacramenten. Daar zijn we blij mee. We verheugen ons in voldoende belangstelling voor de diverse geloofscursussen en bijeenkomsten. Ook dit jaar start de cursus ‘Kunst en Inspiratie’ opnieuw. Deze ronde laten we ons licht schijnen op de grote profeet Elia. Hij die samen met Mozes aanwezig was op de berg Thabor tijdens de gedaanteverandering van de Heer. Het evangelie dat we jaarlijks twee keer lezen in de kerk: 40 dagen voor Kruisverheffing op 14 september en in de 40-dagentijd voor Pasen op de tweede zondag van de vasten. Dwars door lijden en dood heen, zijn er momenten van verheerlijking en licht, zoals in ieder leven.

Vanaf hier is de ontbrekende tekst uit de Echo nr 5


Het leven is een kringloop van zaken die jaarlijks terugkeren en waaruit we steeds opnieuw energie en levensvreugde mogen putten. Hiermee om te gaan vraagt van ons een soort levenskunst. Als je teveel vasthoudt aan bepaalde dingen, dan kun je belangrijker dingen uit het oog verliezen, vaak ongemerkt. En het gaat dan over allerlei zaken en verhoudingen als ook over materiële dingen. De ware levenskunst vraagt dat je soms bepaalde dingen moet loslaten om belangrijker zaken te behouden.
Het evangelie geeft ons daartoe in een driejarige cyclus, de zogenaamde liturgische jaren A, B en C, steeds opnieuw handvaten. Het vele werk en de vele zaken die ons bezighouden in ons persoonlijk leven hoeven we niet alleen te volbrengen. Om met Moeder Teresa te spreken: ‘de heilige Geest is het voedsel om het werk vol te houden’. Ook voor de voortgang in de kerk en onze parochies geldt dat, wanneer we bijzonder geconfronteerd worden met krimp, tegenslagen en kerksluitingen.

Het is Gods kerk op aarde en deze leeft al ruim 2000 jaar en zal ook blijven bestaan. Dat is mijn vaste geloof. Het lastige daarbij is dat wij het leven beschouwen alsof we door een sleutelgat kijken… God overziet het geheel in al zijn facetten. Hij zal zijn belofte gestand doen: Ik ben met jullie alle dagen van begin af aan tot in eeuwigheid. Wij mogen daarom vertrouwen op de werking van de Heilige Geest, veel meer dan we nu soms doen.
Er is voldoende (geestelijk) voedsel voor iedereen! We mogen loslaten en vertrouwen. Dat is Gods Mysterie dat ons overstijgt. Humor relativeert en helpt ons prioriteiten stellen. We leven beter in een wereld die schudt van het lachen, dan een wereld die rammelt van de honger.

Gaandeweg hebben we een groot geloof in het individu ontwikkelt en blijven we soms de ‘eigen kracht mantra’ repeteren… terwijl de kracht van de gemeenschap die de kerk is, recht doet aan het principe van goed doen, omdat we alleen goed kunnen doen wanneer er ook een ander is. De kracht van een individu bestaat bij de gratie van verbondenheid en weten dat er van je gehouden wordt.

Brengen we ons nog eens goed te binnen dat niets in ons leven vanzelfsprekend is, dat we alles wat van diepere waarde is, om niet (gratuit/gratis) gekregen en ontvangen hebben.
In steeds nieuwe vormen zijn we op zoek naar verbondenheid. De aandacht voor de ‘Passion’ is daar een voorbeeld van. Mensen blijven op zoek naar zingeving en je wilt graag deel uitmaken van een groter geheel. Dat is ook de basis van grote events zoals in onze omgeving de ‘zwarte cross’ daar een voorbeeld van is.

Processen zijn niet terug te keren of ongedaan te maken. Als kerk moeten we onderkennen dat we van een omelet geen doosje eieren meer kunnen maken. En tandpasta krijg je niet terug in de tube. Terug naar hoe het was, terug naar de kerk van vroeger kan niet meer in een eenmaal geseculariseerde samenleving. Maar de kerkgeschiedenis heeft zich dynamisch getoond. De laatste gelovige mens die in 2050 het licht zal uitdoen, daar geloof ik niet in. Geloof is een rijke traditie en het voortdurende werk van Gods Geest. Daarin blijft behouden en leeft soms opnieuw iets op wat van grotere waarde is gebleken.
Daarom is het komend jaar dat uitgeroepen is tot ‘Jaar van de Eucharistie’ een kans. We begrijpen heel goed dat we van mensen die met ons meewandelen niet mogen vragen of zij ook willen hardlopen en een beginnend chauffeur geef je niet meteen een Ferrari. Dat is te veel van goede ineens, waardoor mensen overvraagd worden. Maar ‘Ons hart verheffen’ en proberen het Mysterie dat geloven is te voelen en voltrekken, daartoe blijven we uitnodigt en ontmoeten we elkaar en nemen we elkaar bij de hand om samen verder te gaan op zoek naar geloofsgroei. Het is zo de moeite waard. Zeker wel! Maria helpt ons daarbij, zoals een moeder altijd het beste wil voor haar kinderen.


C. Roetgerink, pastoraal werkster

  

Aanmelden voor het H. Vormsel

Aanmelden voor het H. Vormsel kan middels het aanmeldingsformulier, klik hier om het formulier te downloaden.

 

Mededelingen van de Beleidsadviesgroep Diaconie Oktober 2018

  1. Sint Maarten:

1.1.Traditiegetrouw zal in het weekend van Sint Maarten (10 en 11 november) weer een eierinzameling plaatsvinden voor de Voedselbank. Bijgaand treft u een oproep aan die u kunt gebruiken voor publicatie in uw kerkblad. Leden van de Beleidsadviesgroep Diaconie komen de eieren na de viering ophalen. Mocht er in uw locatie geen viering zijn in het weekend van 10 en 11 november, dan verzoeken wij u om de inzameling een weekend eerder te laten plaatsvinden. Wilt u voor het ophalen van de eieren dan contact opnemen met de heer Gerard Wissink (tel 0544- 465842)

1.2. De Sint Maartenprijs zal dit jaar uitgereikt worden op zaterdagmiddag 10 november 16.00 uur in de Calixtusbasiliek, voorafgaand aan de Sint Maartenoptocht. Wie de prijs dit jaar in ontvangst mag nemen blijft nog even geheim.

  1. Adventsactie 2018:

In de Advent staat er een verplichte collecte gepland voor de Adventsactie. Dit jaar zal de opbrengst van deze collecte ten goede komen aan een project in Burkina Faso. Dit project ondersteunt kwetsbare vrouwen op drie manieren:

  • Er wordt een opleidingstraject opgezet op het gebied van catering, koken en banketbakken. Door deze opleiding worden de kansen op de arbeidsmarkt vergroot.
  • Voor de vrouwen die na hun opleiding een eigen bedrijfje willen opzetten wordt er een microkrediet beschikbaar gesteld.
  • Voor de vrouwen die werken of een opleiding volgen wordt er een kinderopvang opgezet

Wij vragen u om deze collecte in de vieringen en in uw kerkbladen aandacht te geven.

Bijgaand treft u informatie aan die u voor dit doel kunt gebruiken.

Mocht u naar aanleiding van bovenstaande berichten vragen en / of opmerkingen hebben dan kunt u contact opnemen met de Beleidsadviesgroep Diaconie van de Paulusparochie.

Met vriendelijke groet,

Peter Pothof, vz. (Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. / 06-12097703)

 

Geloof, hoop en liefde voor een (moedige) minderheid

In onze streken, en daarmee bedoelen we Nederland, neemt het aantal christen gelovigen af, ‘de Kerk’ wordt kleiner. Dat roept vragen op. Wat is wezenlijk voor christelijk geloof, voor een leven met Jezus Christus en kerkelijke verbondenheid?

Belangrijke vragen, die we ook dikwijls weer wegduwen wanneer deze zich aan ons opdringen. ‘Nu even niet... ’ vandaag staat er nog van alles in onze agenda’s, de kinderen, het werk, een verjaardagsfeestje, eet. Boodschappen moeten nog gedaan worden, in de tuin kijkt het onkruidje aan, etc. En toch ...

De grote vakantie en de luwe warme zomertijd ligt achter ons. Hopelijk heeft deze periode ons goed gedaan? Een nieuw school- en werkjaar in de kerk ligt voor ons open. Het leven herneemt haar dagelijkse ritme. En dan zijn daar die vragen! Wat is wezenlijk voor ons geloof, voor een leven met Jezus en wat is de rol van kerkelijke verbondenheid?

Met een kleine groep mensen zijn we bezig om in het voorjaar 2019 een impulsavond te organiseren met het thema ‘Wat geloven we zelf? Dit is voortgekomen uit de vraag vanuit het alledaagse leven van jonge ouders naar geloofsopvoeding. Maar als we geloof willen doorgeven moeten we wellicht ons eerst bewust te binnen brengen wat we zelf geloven?

En ons verdiepen in de vraag wat we willen doorgeven en wat de waarde van geloof in ons eigen leven is?

Om dat te kunnen ont-dekken, - zodat het zichtbaar voor je wordt -, volgen hier een paar gedachten die we zouden kunnen meenemen in het nieuwe werk/schooljaar:

  1. Stilte in jezelf!
  2. Kijken naar de horizon
  3. Vertrouwen
  4. God redt eerst, dan geeft Hij en dan vraagt Hij 

Stilte en retraite, ver weg tijdens een vakantie, maar ook dagelijks dichtbij in de mooie Achterhoek. Het is een (levens)kunst om gedurende je dag korte retraitemomenten in te plannen. Dat betekent datje bewust afstand neemt van alle drukte om je heen en je met open ontvankelijke houding zoekt naar God in de stilte. Jezus deed het ook (lees Marcus 1). Vroeg in de ochtend stond Hij op, ging naar buiten en liep naar een eenzame plek (in de Statenvertaling staat hier 'woeste plek') om daar te bidden. Weg uit het georganiseerde leven, in direct contact met God, de Vader. Gewoon een gesprek over alles watje bezighoudt (...).

In zeven (symbolisch getal van volheid) minuten kun je je ademhaling/ levensadem al tot rust brengen! Ook is de handreiking van Wil Derkse het proberen waard:

Een halfuur stilte per dag Een stille avond per week Een stille dag per maand Een stil weekend per kwartaal Een stille week per jaar

Wandel eens op de tekst: ‘Uw genade is mij genoeg’. En kijk eens naar de horizon in plaats van gefocust op dat wat er op zo'n vijf meter binnen handbereik ligt.

Er komt stilte in je hoofd. Je ballast wordt minder zwaar. Mensen die een focus hebben in de verte, kunnen zwaardere lasten beter dragen. Ze weten waar ze heen gaan en ze weten zich onderdeel van een groter geheel. Je ziel groeit. Wie zich focust op de ruimte gevende God gaat spontaan danken en zingen, zoals David in de psalmen. (Psalm 4:2) Een horizonlijn geeft perspectief en diepte aan een beeld.

Oefen heel praktisch door niet naar de grond te kijken, maar met je hoofd omhoog te lopen. Kijk niet alleen naar de fysieke horizon, maar ook naar de geestelijke horizon.

Welk perspectief heb jij bij God? Durf de horizon in jezelf en de ander te zien: ben jij beperkt, of heb je meer in je dan je zelf kon vermoeden?

Een dankbaar antwoord op een gulle Gever die God is, pastin een christelijk leven. Christenen die enkel ‘verplichtingen’ navolgen, missen iets in de persoonlijke ervaring met God die de ‘onze Vader’ is. Ik moet dit, ik moet dat én dat...enkel verplichtingen. Het fundament van deze verplichtingen is de Liefde van God de Vader, die eerst geeft en dan vraagt. In voorbereiding op de sacramenten Eerste Communie en Heilig Vormsel, willen we dit o.a. graag delen met de kinderen.

De wet voor de relatie stellen, helpt ons niet op onze geloofsweg. Hoe kan een jongere beslissen om christen te worden, als we vertrekken vanuit de eisen, taken, inzet, en niet vanuit de verlossing en de Heilige Geest als Helper en Trooster? Dankbaarheid is een karakteristieke eigenschap van een hart dat bezocht is door de Heilige Geest; om God te gehoorzamen moet je allereerst zijn Gaven in herinnering houden.

Als minderheid hebben we elkaar nodig om deze waarden te blijven delen en is het wezenlijk voor ons christelijk geloof, voor een leven met Jezus Christus en in kerkelijke verbondenheid met elkaar. Durf over grenzen heen te kijken, zoek elkaar op en vertrouw op Hem, die eerst geeft en dan vraagt. Maar ons nooit zal overvragen, omdat Hij ons kent. Dat is prachtig en bemoedigt ons! Dat God altijd geprezen mag worden om alles wat Hij heeft gedaan, doet en zal doen in ons! Waarderen wij het beeld van de Kerk als netwerk van liefde tot opbouw van een beschaving van liefde. Wij zijn - als kleiner wordende groep-geroepen om de verbinding met elkaar te onderhouden, rond Jezus Christus de levende Heer, en ons ook met anderen te verbinden.

Ik wens u allen een jaar vol ruimte, vreugde, dankbaarheid en moed!

Namens het pastoraal team.

Carla Roetgerink, pastoraal werkster.

Dankbaarheid is de moeder van alle deugden

 

Rozenkrans bidden

Als u klikt op een van de links kunt u de diverse persberichten lezen met betrekking tot Rozenkrans bidden.

Persbericht Rooms-Katholiek Kerkgenootschap in Nederland

Rooms-Katholieke Bisschoppenconferentie

Handleiding

 

Pastorale noodwacht: 06-190 17 292
Parochie Sint Ludger en
Parochie Sint Paulus

Agenda

20 nov 2019
19:30
Neede, Achterhuis
Filmavond
 
07 dec 2019
19:00
Zieuwent, H. Werenfriduskerk
Concert Mastreechter Staar
 
08 dec 2019
12:00
Lichtenvoorde, H. Bonifatiuskerk
Let it Snow
 
13 dec 2019
20:00
Lichtenvoorde, H. Bonifatiuskerk
Concert Neva Ensemble
 
14 dec 2019
20:00
Eibergen, r.-k. H. Mattheüskerk
Kerstconcert
 
15 dec 2019
16:00
Beltrum, OLV ten Hemelopnemingkerk
Kerstsamenzang
 
18 dec 2019
19:30
Beltrum, O.L.V. ten Hemelopnemingkerk
Spiritualiteit van het Weihnachtsoratorium
 
21 dec 2019
12:00
Winterswijk, H. Jacobuskerk
Kerstengelen kijken?
 
21 dec 2019
19:00
Lichtenvoorde, H. Bonifatiuskerk
Inspiratie voor Kerst
 
21 dec 2019
19:30

Messiah van G.F. Händel