Afdrukken

Eind jaren ’90 was ik voor het eerst op bedevaart in Lourdes. Wie er geweest is zal beamen dat dit een bijzondere plek is waar hemel en aarde er lijken te raken. De grot waar Maria, de Onbevlekt Ontvangenis, aan Bernadette Soubirous verschenen is, is een van die plekken. Voor mij is de grote kruisweg aan de voet van een berg ook zo’n plaats. Meer dan menshoge beelden drukken op indringende wijze de laatste uren van Jezus’ leven uit. Het lopen van die route is voor veel pelgrims al een ‘kruisweg’, want het is steil en niet allemaal even gemakkelijk begaanbaar. Samen die weg biddend en overwegend gaan raakt me elke keer weer. Het was destijds nieuw voor mij dat er geen 14 maar 15 staties zijn. Niet de graflegging is het einde van de weg, maar het lege graf. Er is ruimte gemaakt in een rots. Een grote (molen-)steen opent de grafruimte.

Ik vind dat een mooi beeld. Het beeld verwijst naar Stille Zaterdag. Alle activiteit is opgeschort van de vrijdagavond tot de morgen van de tweede dag. Het is de enige dag waarop de Kerk geen eucharistie viert. Het is de dag van afwezigheid, de dag van rouw. Maar de christelijke rouw weet dat het voorlopig is. Het is uitzien naar verrijzenis en nieuwe toekomst. Met Maria, de vrouwen, de vrienden en leerlingen van Jezus uitzien naar de verrijzenis. Samen uitzien en rouwen.

Maar voor het nieuwe licht en leven er kan zijn moet er nog wel iets gebeuren. Dat nieuwe komt niet vanzelf. Je leven kan behoorlijk overhoop liggen na de dood van een geliefd mens. Soms kun je het gevoel hebben dat je zelf stikt in verdriet, eenzaamheid en rouwpijn.
Het leven kan ook kei-zwaar zijn doordat je te horen hebt gekregen dat je ernstig ziek bent, of geen werk meer hebt. Een bericht dat je kinderen gaan scheiden of kleinkinderen die op het verkeerde pad zijn geraakt. Zorgen en angsten kunnen zwaar op je drukken. Mensen op de vlucht. Ontheemden zijn het. Mensonterende kampen zijn hun ‘thuis’. Zomaar ineens is onlangs de grens voor hen geopend en nu?? Wie komt op voor mensen op de vlucht of gevangen in zichzelf? We weten wel dat er andere en betere tijden zullen komen. Vaak moet je dat wel worden aangezegd. We hebben een partner, vriend of vriendin nodig die je wil troosten en stil nabij is. Maar ook bereid is te ondersteunen, om te helpen opruimen van dat wat ballast voor je is. Ik hoor mensen nogal eens zeggen dat het al helpt dat er iemand is die alleen maar wil luisteren. Ja, voor de zoveelste keer het verhaal van je rouwpijn, je verdriet om je kind of die geliefde aanhoort. Ik denk dat we elkaar zo kunnen helpen om zware stenen in het leven te helpen dragen én wegrollen.

Daarbij mogen we als christenen weten dat God er ook is. Hij heeft zich laten kennen als Degene-die-er-zal zijn. Hij is er! Punt uit.

Hij is er bij mooie en op dankbare momenten. Hij is er ook als het donker of verdrietig in je leven is. Jezus heeft ons dat geleerd. Neem tijd voor gebed. Zoek contact met God, Schepper en Bron van je leven. Je mag alles neerleggen wat je hart beroert. In de moeilijkste uren van zijn leven ging Jezus naar de hof van olijven om te bidden en te waken. Hij vraagt God of die kelk niet aan Hem voorbij kan gaan. Niet mijn, maar Uw wil geschiedde.
Op het kruis, zo lezen wij in het Mattheus evangelie (27, 46), riep Jezus met luidde stem: “Mijn God, waarom hebt U Mij in de steek gelaten?” Niets menselijks is Jezus Christus vreemd. Uit liefde tot het laatst toe, zijn leven gegeven om de wereld te redden.
Jezus bleef vertrouwen op Gods liefde voor de mens, immers de kroon van zijn Schepping.

In de ochtend, de 3e dag, zijn Maria en de vrouwen naar het graf van Jezus gegaan. De plaats waar je elkaar echt moest loslaten. We herkennen dat wel.
Marcus schrijft in zijn evangelie (16, 1-18) over het graf dat afgesloten is door een zware steen.
Het is niet vreemd dat de vrouwen zich afvragen hoe ze erin zullen komen. "Wie zal voor ons de steen wegrollen van de ingang van het graf?" Maar als ze op de plaats aankomen dan zien ze dat de steen weggerold is. Ze gaan binnen en schrikken, want het graf is leeg. "Schrik niet.
Jullie zoeken Jezus van Nazareth die gekruisigd is. Hij is verrezen. Hij is niet hier. Kijk, op deze plaats werd Hij neergelegd. Ga nu aan zijn leerlingen en aan Petrus zeggen: Hij gaat vóór jullie uit naar Galilea. Daar zullen jullie Hem zien, zoals Hij jullie gezegd heeft."
Goed nieuws. Nieuw leven, een nieuwe toekomst is mogelijk. Kan Pasen, verrijzenis, voor ons nieuw leven zijn? Pasen: voorbij de zware steen, is het lege graf, een nieuwe toekomst. Er is in onze dagen wel wat moed en vertrouwen voor nodig om je hart en leven daarvoor open te stellen. Daarom is het goed om met velen elk jaar weer de Goede Week en Pasen te vieren.
Zalig Pasen.

Diaken Cor Peters