24 maart 2020

Alle vieringen en bijeenkomsten tot en met Pinksteren zijn afgelast

Uitzending van viering in besloten kring op zondag in Groenlo en Lichtenvoorde via kerkradio respectievelijk kerkdienstgemist.nl

Voor meer informatie zie de Pastorale brief 3 Vieren ten tijde van de Corona-crisis, dd 25 maart 2020.

In een interview vertelde een legeraalmoezenier over hoe het er aan toe ging toen hij destijds was uitgezonden naar Afghanistan. Iets voor elkaar krijgen met de lokale bevolking was daar niet een kwestie van simpelweg vragen en zaken doen. “Het ging meestal via een maaltijd” zo vertelde hij in het vraaggesprek dat ik met belangstelling volgde. “Je at samen, het ging over van alles en na twee, drie uur, tegen het vertrek kwam de aanleiding voor het bezoek op tafel en werden er zaken gedaan. Op het moment dat er verbinding was, vertrouwen, een band die ontstaan was door die gezamenlijke maaltijd”.
Aan tafel wordt gemeenschap gesticht, wordt uitgewisseld, hersteld. De maaltijd is vaak een teken van verzoening en van vrede. We zien in onze tijd initiatieven om mensen met verschillende achtergronden samen te brengen via een maaltijd. Mensen leren elkaar kennen en zien de ander staan. Onbekenden worden bekenden.
Jezus at met zijn leerlingen, maar ook met Farizeeërs en mensen met een bedenkelijke achtergrond zoals de tollenaar Zacheüs.

Het is de week van de aanslag in Utrecht, van de verkiezingswinst van Thierry Baudet, van een weer uitgestelde Brexit en een milieuramp in Oost-Afrika. Het is ook de week waarin de lente, na de valse start in februari, echt lijkt te gaan beginnen. Het is net alsof de wederopstanding van de natuur de sombere geluiden over het klimaat en het wereldgebeuren tegenspreekt.
De afgelopen maanden klinken er vaak geluiden over de dreiging die op de loer ligt en een einde zou maken aan onze westerse cultuur, aan een leefbare wereld, aan onze royale levensstijl. De scheppingsorde zoals wij die kennen, is in verwarring geraakt, en er heerst overal chaos. Vaak valt daarbij de term ‘Apocalyps’. Het woord komt uit de Bijbel, en is de Griekse naam van het laatste boek, dat we ook kennen als de ‘Openbaring van Johannes’. Dit jaar wordt eruit gelezen op de zondagen tussen Pasen en Pinksteren in de liturgie. Het boek stamt uit het einde van de eerste eeuw, en is geschreven in een tijd dat de christenen werden vervolgd.

Waarom ik het moeilijk vind om te zeggen of ik in God geloof en wat dat dan betekent voor mij?
Een klein meisje vertelt over God: … ‘God is overal. In de kamer, buiten in het bos, in Afrika, Azië en Amerika, en gewoon bij ons, in het donker en in de zon op het strand. Hij is ook op jouw neus. Maar je ziet Hem niet, want Hij is doorzichtig.’

Het zijn niet alleen kinderzaken, poppen en snoepjes, die door haar koppie gaan. Ook wat ze ervaart van God kleurt het leven van dit meisje. En ze heeft er zelfs woorden voor om erover te vertellen; een ander houdt het misschien voor zichzelf, of drukt het uit in een tekening of spel.

Op het moment dat ik deze Column schrijf ben ik net terug van een korte stedentrip aan de Vlaamse stad Leuven. Samen met een collega hebben we een bezoek gebracht aan twee Nederlandse priesters die daar wonen en studeren. Als je door de stad loopt zie aan alles het een door en door katholieke omgeving is. De straatnamen en de vele kerken spreken voor zich. In een kleine kerk in Leuven is ook het graf van de misschien wel de grootste Belg allertijden: de Heilige Pater Damiaan de Veuster.
Pater Damiaan was een Vlaamse priester die als missionaris de zielzorg heeft opgepakt voor de melaatsen die van Hawaï naar het eiland Molokai werden gestuurd. Ver van de bewoonde wereld, verstoten van medische zorg en geen mogelijkheid op terugkeer of herstel. Hij ging naar de mensen toe waar niemand meer contact mee wilde hebben.

De kersttijd sluiten we in de liturgie af met de Doop van de Heer. Dat is een gebeuren dat het begin markeert van Jezus’ openbare leven. Johannes, de doper, is een profeet en hij droomt van een nieuwe en betere tijd. Het volk had te lijden onder de Romeinse bezetting. Sommigen blijven vasthouden aan het verleden, anderen leven erop los, want wat maakt het uit, het zal mijn tijd wel duren. Weer anderen zoeken een nieuwe weg. Johannes roept in die situaties mensen op om zich te bekeren. Zich af te keren van hun leven tot nu toe en zich toe te keren naar God. De mensen die erdoor geraakt zijn, in Johannes droom geloven, laten zich dopen. Ze gaan symbolisch door het water van vernieuwing, naar een nieuw en fris leven. Water verfrist, maakt nieuw. Wat dood en doods leek wordt door water als nieuw.

Pastorale noodwacht
Parochie Sint Ludger en
Parochie Sint Paulus
06-190 17 292

Uitvaart telefoon
Parochie Sint Paulus
06 - 24 85 52 01

29 juni 2020
19:00

Werkgroep pelgrimage: wandeling